صحرای جنون

اربعین است و مرا واقعه ای یاد آید

دلم از غصه ی این قصه به فریاد آید

هر زمانی که رسد بانگ درایی در گوش

یادم از قافله ی شام غم آباد آید

اربعین است و به دل آتش سوزان دارم

چه کنم؟گو که مرا اشک به امداد آید

امام رضا (ع)

عفت شریعتی کرمانی

امشب چه خوش شبی است که پر نور و پر صفاست

بر هرچه بنگری، همه در رونق و ضیاست

گفتند قدسیان همه از عرش این ندا

کامشب ولادت شه دین حضرت رضاست

گر جملگی جهان همه روشن شود ز نور

مشهد در آن میانه چو جام جهان نماست

بر دردمند مژده دهیدش که خاک طوس

درمان به درد مردم بی یار و بینواست

خاک و غبار مرقد او را به دیده زن

بر درد چشم عاشق دلداده توتیاست

دست طلب به دامن بیگانگان مزن

بر دامن رضا تو بزن زانکه آشناست

گر آرزوی کعبه به دل می کنی هر آن

کن مرقدش طواف که چون خانه خداست

صحن عتیق و صحن جدید ار قدم زنی

گر بنگری به معنی آن مروه و صفاست

در آستان لطف رضا جان نثار باش

زیرا که جان عالمیان بر درش سزاست

این روشنی مرقدار از چراغ نیست

نوری که ساطع است، ز انوار کبریاست

در قیامت کآفرینش خیمه بر محشر زنند

سکه دولت به نام آل پیغمبر زنند

تشنگان وادی ایمان، چو در کوثر رسند

از شعف‏دست طلب، در دامن حیدر زنند

شهسواران در رکاب راکب دلدل روند

خاکیان لاف از هوای صاحب قنبر زنند

هر که او چون حلقه نبود بر در حیدر مقیم

رهروان راه دین، چون حلقه‏اش بر در زنند

مؤمنان حیدری را می‏رسد کز بهر دین

حلقه ناموس حیدر، بر در خیبر زنند

ره به منزل برد هر کو مذهب حیدر گرفت

آب حیوان یافت، آنکو خضر را رهبر گرفت

خواجوی کرمانی

میلاد امیرالمومنین (ع) مبارک باد!

دل غریب من از گردش زمانه گرفت

به یاد غربت زهرا شبی بهانه گرفت

شبانه بغض گلوگیر من کنار بقیع

شکست و دیده ز دل اشکِ دانه‏دانه گرفت

ز پشت پنجره‏ها دیدگان پر اَشکم

سراغ مدفن پنهان و بی‏نشانه گرفت

نشان شعله و دود و نوای زهرا را

توان هنوز ز دیوار و بام خانه گرفت

مصیبتی است علی را که پیش چشمانش

عدو امید دلش را به تازیانه گرفت

چه گفت فاطمه کان گونه با تأثر و غم

علی مراسم تدفین او شبانه گرفت

فراق فاطمه را بوتراب باور کرد

شبی که چوبه تابوت را به شانه گرفت

سیّدفضل اللّه قدسی